Start arrow Proces beatyf.
26.04.2017.
Transmisja na żywo
Msza Święta
Msza Święta II
Menu strony
Chór parafialny
Nadanie imienia
Aktualności
Kanonizacja Jana Pawła II
Plakat
Wideo
Film z koncertu
Zdjęcia z koncertu
Jan Paweł II
Kalendarium 1920-1978
Młodość
Okupacja
Kapłaństwo
Biskup Wojtyła
Kardynał Wojtyła
Pontyfikat 1978-1990
Pontyfikat 1991-2005
Pielgrzymki do Polski
Wszystkie Pielgrzymki
Papieskie dokumenty
Twórczość
Testament
W niegowickiej parafii
Jak Go pamiętamy?
Ojciec Anzelm
Ojciec Anzelm Gądek
Proces beatyf.
Modlitwa
Sylwetka o.Anzelma
Aktualności
Galeria
Aud. Radia Watykan 1
Aud. Radia Watykan 2
Wywiad 17 VIII 2013
Wezwanie do Sługi Bożego Anzelma Gądka
Pieśni dla Jana Pawła II
Imprimatur ks.Kardynała
Janie Pawle , teraz przyjdź
Inwokacja
Na Ucztę Pana
Oddany Maryi
Boże miłości
Litania do Bł.Jana Pawła II
50 rocznica konsekracji kościoła - 25 września 1966 r.
Kościoły w niegowickiej parafii
Zdjęcia z budowy kościoła w Niegowici
Konsekracja kościoła w dniu 25 września 1966 r.
Jak zmienił się kościół w czasie 50 lat
Wirtualny spacer po kościele
Film na stronie TVP-Kraków
Zdjęcia z 50-lecia Konsekracji
Zakończenie diecezjalnego etapu procesu beatyfikacyjnego Utwórz PDF Drukuj Poleć znajomemu
22.02.2009.
Zakończenie diecezjalnego etapu procesu beatyfikacyjnego
Sługi Bożego Ojca Anzelma Gądka

W niedzielę 15 czerwca 2008 r. - o godz. 18, w kościele Karmelitów Bosych w Łodzi, Jego Ekscelencja Ks. Arcybiskup Władysław Ziółek, Metropolita Łódzki, przewodniczył sesji zakończenia dochodzenia diecezjalnego w procesie beatyfikacyjnym Sługi Bożego o. Anzelma Gądka, karmelity bosego, Założyciela Zgromadzenia Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus.

Na początku sesji siostra Postulator procesu, odczytała biografię Sługi Bożego, następnie do prezbiterium świątyni weszli: Ks. Abp Władysław Ziółek oraz Członkowie Trybunału procesu. Po wspólnej modlitwie O. dr Gabriel Bartoszewski OFMCap, Promotor Sprawiedliwości przedstawił program i wyjaśnił znaczenie poszczególnych czynności w sesji. Następnie Delegat Biskupi – ds. dr Zbigniew Tracz przedstawił Kalendarium przebiegu procesu, po czym Notariusze: ks. Tadeusz Weber i s. Imelda Kwiatkowska przedłożyli ks. Arcybiskupowi akta oryginalne procesu oraz Transumpt w języku polskim i włoskim. Po aprobacie Arcybiskupa Metropolity, s. Konrada Dubel wydelegowana do przewiezienia akt procesu do Rzymu i złożenia ich w Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych, złożyła przewidzianą prawem przysięgę, że sumiennie wykona swoje zadanie. Na koniec został podpisany protokół oraz listy polecające. Sesję zakończono modlitwą.

    O godz. 18.30 została odprawiona Msza św. koncelebrowana w intencji rychłej beatyfikacji Sł. B O. Anzelma. Podczas Mszy św. niektóre pieśni wykonywane przez Siostry karmelitanki były skomponowane przez ks. prof. Ireneusza Pawlaka z KUL do tekstów Sługi Bożego o. Anzelma, adaptowane przez S. Ewelinę Wrześniewską KDzJ. Pieśni te są zatwierdzone przez Kurię Metropolitalną Łódzką. Na koniec Mszy św. Matka Generalna Faustyna Górowska podziękowała Ks. Arcybiskupowi i członkom Trybunału za ich zaangażowanie w prace procesu beatyfikacyjnego naszego Ojca Anzelma.

We Mszy św. koncelebrowanej wzięło udział ok. 40 kapłanów. Na uroczystość przybyła 45-osobowa pielgrzymka z Niegowici, rodzinnej parafii Sługi Bożego z ks. Proboszczem Pawłem Sukiennikiem, a także członkowie Rodziny Gądków; przybyło też wiele Sióstr z różnych klasztorow trzech polskich prowincji Zgromadzenia.


Proces diecezjalny Sługi Bożego rozpoczął się 2 lutego 2002 r. Miniony okres ponad sześciu lat był wypełniony pracą wielu osób, tj. Trybunału Archidiecezjalnego, członków Komisji Historycznej, cenzorów-teologów badających bogatą spuściznę pism. Odbyło się kilkadziesiąt sesji przesłuchania świadków życia i działalności Sługi Bożego. Całość akt procesu liczy ponad trzydzieści tomów po ok. 400 stron każdy. Po sesji zamknięcia dochodzenia diecezjalnego, przygotowana dokumentacja zostanie przewieziona do Kongregacji ds. Świętych w Rzymie, gdzie rozpocznie się kolejny etap procesu, polegający na opracowaniu Positio o życiu i heroicznych cnotach Sługi Bożego. Spuścizna pisarska o. Anzelma obejmuje ok. 10 tys. listów, kilkaset kazań, konferencji ascetycznych, przemówień, komentarze na regułę karmelitańską i konstytucje Zgromadzenia oraz traktaty: o dziecięctwie duchowym i wychowaniu zakonnym. Cenny zbiór stanowią rekolekcje kapłańskie oraz konferencje z zakresu teologii życia konsekrowanego (wybór pism wydawany jest pod redakcją o. Ottona Filka OCD w serii „Biblioteka Założyciela”).

Sługa Boży był przede wszystkim kierownikiem duchowym zarówno osób indywidualnych, jak i całych wspólnot zakonnych. Z jego posługi sakramentalnej i kierownictwa korespondencyjnego korzystało także wiele osób świeckich żyjących duchowością terezjańską. Przez całe życie, przez wiele wyrzeczeń i ofiar, zdecydowanie dążył do świętości i innych do niej prowadził.

Odznaczał się wielką miłością do Kościoła św., pokorą i prostotą, emanował na otoczenie pokojem i miłością Bożą. Wymownym znakiem jego wewnętrznej eliańskiej żarliwości o chwalę Bożą w swojej duszy i w sercach osób powierzonych jego prowadzeniu jest chociażby list pisany z Rzymu w 1925 r., po kanonizacji św. Teresy od Dzieciątka Jezus, do lwowskich karmelitanek: „Proroków nam potrzeba, a choć prorok w ojczyźnie swej nie jest widziany dobrze (por. Mk 6, 4), jednak konieczni są!  Izrael prześladował swoich, tym też się przyczynił do ich świętości. Chcąc być świętym trzeba cierpieć i umieć cierpieć. Świętych, świętych nam potrzeba, świętych karmelitów i karmelitanek, którzy by nie przez zamknięte drzwi serca rozmawiali z Bogiem, ale otwartym sercem i z całego serca tylko Boga znali i przepowiadali i kochali. Póki serca letnie będą, urodzaj będzie jedynie na mchy, i tym podobne podlejsze zielska, ale pszeniczki nie będzie, i chleba jeść nie będziemy i drudzy głodować będą. Róże też się nie rozwiną, tylko same głogi na ziemi bezpłodnej sterczeć będą. Bądźcie więc świętymi – bo Karmelitanka a święta to jedno.”

Jako kapłan i formator kandydatów do kapłaństwa i życia konsekrowanego widział potrzebę stałej formacji duchowej i zdobywania wiedzy, przez którą można coraz lepiej poznawać Boga i Jego tajemnice. Uznawał zdecydowanie prymat świętości nad samą wiedzą. Mawiał bowiem, że „wiedza bez świętości więcej oskarża niż uświęca”. Potrafił w swoim przeciążonym pracą życiu wychowawcy, rektora i wieloletniego przełożonego, harmonijnie łączyć kontemplację z działaniem i w tym widział prawdziwe naśladowanie życia Chrystusa - Syna Bożego. Jego doktryna o dziecięctwie Bożym wszystkich ochrzczonych jest możliwa do zastosowania przez osoby różnych stanów życia, gdyż wszyscy jesteśmy powołani do świętości.


s. Konrada Dubel KDzJ, postulator
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
 
© 2017 Niegowić - Papieska Parafia :: Joomla! i J!+AL jest Wolnym Oprogramowaniem wydanym na licencji GNU/GPL.