Start arrow Ojciec Anzelm Gądek
30.05.2017.
Transmisja na żywo
Msza Święta
Msza Święta II
Menu strony
Chór parafialny
Nadanie imienia
Aktualności
Kanonizacja Jana Pawła II
Plakat
Wideo
Film z koncertu
Zdjęcia z koncertu
Jan Paweł II
Kalendarium 1920-1978
Młodość
Okupacja
Kapłaństwo
Biskup Wojtyła
Kardynał Wojtyła
Pontyfikat 1978-1990
Pontyfikat 1991-2005
Pielgrzymki do Polski
Wszystkie Pielgrzymki
Papieskie dokumenty
Twórczość
Testament
W niegowickiej parafii
Jak Go pamiętamy?
Ojciec Anzelm
Ojciec Anzelm Gądek
Proces beatyf.
Modlitwa
Sylwetka o.Anzelma
Aktualności
Galeria
Aud. Radia Watykan 1
Aud. Radia Watykan 2
Wywiad 17 VIII 2013
Wezwanie do Sługi Bożego Anzelma Gądka
Pieśni dla Jana Pawła II
Imprimatur ks.Kardynała
Janie Pawle , teraz przyjdź
Inwokacja
Na Ucztę Pana
Oddany Maryi
Boże miłości
Litania do Bł.Jana Pawła II
Logowanie





Nie pamiętasz hasła?
50 rocznica konsekracji kościoła - 25 września 1966 r.
Kościoły w niegowickiej parafii
Zdjęcia z budowy kościoła w Niegowici
Konsekracja kościoła w dniu 25 września 1966 r.
Jak zmienił się kościół w czasie 50 lat
Wirtualny spacer po kościele
Film na stronie TVP-Kraków
Zdjęcia z 50-lecia Konsekracji
Sługa Boży Ojciec Anzelm Gądek OCD Utwórz PDF Drukuj Poleć znajomemu
22.02.2009.
Sługa Boży
O. Anzelm od św. Andrzeja Corsini OCD Maciej Józef Gądek
(1884-1969) 



Założyciel Zgromadzenia
Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus 
 
Urodził się 24 lutego 1884 r. w Marszowicach, w parafii Niegowić, w archidiecezji krakowskiej. Od 1895 r. w Wadowicach był alumnem konwiktu karmelitańskiego i uczniem miejscowego gimnazjum. W 1901 r. w Czernej przyjął habit karmelitański, a w 1902 r. złożył profesję zakonną. W nowicjacie zachwycony odkryciem, że jest "synem Maryi" poświęcił się Jej całkowicie. Powziętej decyzji: "chcę i muszę być świętym", pozostał wierny do końca życia. Studia teologiczne odbył w Rzymie i tam 25 lipca 1907 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Od 1909 do 1918 r. wykładał teologię w Krakowie, Linzu i Wiedniu oraz był wychowawcą kleryków. Znany był również z szerokiej działalności duszpasterskiej, jako kierownik duchowy, rekolekcjonista i kaznodzieja. W Krakowie założył i prowadził Bractwo Praskiego Dzieciątka Jezus. W latach 1918-1920 był przeorem w Wadowicach, gdzie założył Niższe Seminarium. W 1920 r. został mianowany pierwszym prowincjałem wskrzeszonej Polskiej Prowincji Karmelitów Bosych. Starał się o odzyskanie skasowanych klasztorów oraz gorliwie troszczył się o głębokie życie duchowe wspólnot karmelitańskich.
W 1921 r. przy współudziale Sługi Bożej Matki Teresy od św. Józefa (Janiny Kierocińskiej 1885-1946) założył Zgromadzenie Sióstr Karmelitanek Dzieciątka Jezus, któremu przekazał charyzmat dziecięctwa Bożego wg "małej drogi" św. Teresy od Dzieciątka Jezus. Propagował w ówczesnej Polsce kult i doktrynę Małej Świętej.
Od 1925 r. przebywał w Rzymie, gdzie zorganizował Międzynarodowe Kolegium Karmelitańskie "Teresianum" i w latach 1926-1945 był jego rektorem.
Od 1931-1947 pełnił urząd radnego generalnego; powierza¬no mu szereg wizytacji w różnych prowincjach Zakonu. Z nomi¬nacji papieża Piusa XI był wizytatorem apostolskim seminariów duchownych w Polsce, kolegiów narodowych w Rzymie oraz konsultorem Kongregacji d.s. Seminariów i Uniwersytetów.
Po powrocie do Polski w 1947 r. trzykrotnie pełnił posługę prowincjała. Dawał zawsze świadectwo gorliwego życia kapłańskiego i karmelitańskiego. Odznaczał się żarliwą miłością Boga, roztropnością, pokorą, prostotą i radością; z miłością wczuwał się w potrzeby bliźnich. Całe jego życie było budującym przykładem cierpliwości i radosnej wierności regule zakonnej. Z ojcowską miłością troszczył się o wysoki poziom życia duchowego braci i sióstr w Karmelu. Zajął się też gruntowną formacją duchową założonego przez siebie Zgromadzenia, któremu pozostawił spuściznę swoich pism, opracował nowe Konstytucje i często odwiedzał poszczególne wspólnoty. Był kierownikiem duchowym wielu osób konsekrowanych i świeckich, których prowadził do świętości.
Ostatnie 10 lat życia spędził w klasztorze karmelitów w Łodzi. Prowadził wówczas apostolstwo piórem, modlitwą i cierpieniem. Mimo słabego zdrowia i doświadczeń wewnętrznych, do końca był wierny modlitwie i uczestniczył w aktach życia wspólnotowego. Tajemnicę swojego życia wyraził w słowach: "Całe życie ćwiczyłem się w miłości Dzieciątka Jezus".
Zmarł w opinii świętości 15 października 1969 r. Jego doczesne szczątki, po ekshumacji, spoczywają w przedsionku kościoła Karmelitów Bosych w Łodzi. Proces beatyfikacyjny w Archidiecezji Łódzkiej został przeprowadzony w latach 2002¬2008. Akta procesu zostały przekazane do Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych w Rzymie.
 
« poprzedni artykuł
 
© 2017 Niegowić - Papieska Parafia :: Joomla! i J!+AL jest Wolnym Oprogramowaniem wydanym na licencji GNU/GPL.