Start
27.04.2017.
Transmisja na żywo
Msza Święta
Msza Święta II
Menu strony
Chór parafialny
Nadanie imienia
Aktualności
Kanonizacja Jana Pawła II
Plakat
Wideo
Film z koncertu
Zdjęcia z koncertu
Jan Paweł II
Kalendarium 1920-1978
Młodość
Okupacja
Kapłaństwo
Biskup Wojtyła
Kardynał Wojtyła
Pontyfikat 1978-1990
Pontyfikat 1991-2005
Pielgrzymki do Polski
Wszystkie Pielgrzymki
Papieskie dokumenty
Twórczość
Testament
W niegowickiej parafii
Jak Go pamiętamy?
Ojciec Anzelm
Ojciec Anzelm Gądek
Proces beatyf.
Modlitwa
Sylwetka o.Anzelma
Aktualności
Galeria
Aud. Radia Watykan 1
Aud. Radia Watykan 2
Wywiad 17 VIII 2013
Wezwanie do Sługi Bożego Anzelma Gądka
Pieśni dla Jana Pawła II
Imprimatur ks.Kardynała
Janie Pawle , teraz przyjdź
Inwokacja
Na Ucztę Pana
Oddany Maryi
Boże miłości
Litania do Bł.Jana Pawła II
Gościmy
Logowanie





Nie pamiętasz hasła?
50 rocznica konsekracji kościoła - 25 września 1966 r.
Kościoły w niegowickiej parafii
Zdjęcia z budowy kościoła w Niegowici
Konsekracja kościoła w dniu 25 września 1966 r.
Jak zmienił się kościół w czasie 50 lat
Wirtualny spacer po kościele
Film na stronie TVP-Kraków
Zdjęcia z 50-lecia Konsekracji
Kolęda Misyjna 2014 Utwórz PDF Drukuj Poleć znajomemu
13.01.2015.
 Już od kilkunastu lat dzieci i młodzież z naszej parafii  angażują się w dzieło pomocy misjom. Również i w tym roku nie pozostała obojętna na potrzeby dzieci, tym razem z Indii. Nasi mali parafianie w strojach kolędniczych zgromadzili się na uroczystej Eucharystii 26 grudnia o godz. 11:00, na której Ksiądz Proboszcz Paweł Sukiennik udzielił nam błogosławieństwa na czas kolędowania jest to tzw. rozesłanie Kolędników Misyjnych.
 Tegoroczna Kolęda Misyjna odbyła się 27 grudnia tj. w sobotę i objęła całą parafię Niegowić.  Dzieci ze Szkół Podstawowych w Niegowici, Pierzchowa, Wiatowic oraz Marszowic wsparci kolegami i koleżankami z Gimnazjum w Niegowici, jak co roku, kolędowali w następujących wioskach: Niegowić, Cichawa, Krakuszowice, Liplas, Niewiarów, Pierzchów, Nieznanowice, Wiatowice, Marszowice. Od godziny 9.00  23  grupy w liczbie 193 dzieci z dorosłymi opiekunami, w kolorowych strojach, reprezentujących kraje misyjne głosiło Dobrą Nowinę, dzieliło się z ludźmi wiarą i radością z Bożego Narodzenia oraz zapraszało ich do wspólnej troski o misje. Serca naszych parafian okazały się bardzo czułe na potrzeby dzieci z Indii, co zaowocowało zebraną kwotą pieniężną w wysokości 12 826 zł.  Trud kolędowania misyjnego zakończyliśmy w godzinach popołudniowych i bezpiecznie wróciliśmy do swoich domów.
Część pieniędzy ( 1500 zł.) została przekazana zaprzyjaźnionej szkole na Madagaskarze, a pozostała trafiła na potrzeby dzieci w Indiach.
Wszystkim, którzy zaangażowali się w dzieło kolędowania misyjnego tzn. dzieciom, młodzieży, katechetom, opiekunom grup, rodzicom bardzo serdecznie dziękuję i wyrażam nadzieję na dalszą współpracę, a zarazem wsparcie tego, jakże pięknego dzieła w przyszłym roku. Zachęcam do przeczytania poniżej relacji z kolędy.
 Szczęść Boże!
 s. Roselina
"Pokój z Wami”   
    Jesteśmy jedną z pośród 23 grup kolędniczych w parafii Niegowić. Siostra Roselina- katechetka prosi mnie o opiekę nad sześcioosobową grupą Małych Kolędników Misyjnych, nie odmawiam ale mobilizuję siły. Poznaję dzieci w dniu wymarszu o godz. 9, tryskają energią i zapałem, gotowi na trudy. Ich entuzjazm udziela się także i mnie. Okazuje się, że doskonale znam ich rodziców i tak jak oni równie dobrze orientują się w topografii swojej miejscowości.
Ruszamy więc na najdalej wysunięte przysiółki Liplasu; Podstaw, Podlas i centrum przy strażnicy. Ubrani w ładne stroje z Gwiazdą Betlejemską pukamy do drzwi domów- „Pokój
z Wami domownicy, idą do Was kolędnicy”. Mieszkańcy czekają na nas, zapraszają do środka, wspólnie z nami śpiewają kolędy. Dzielą się nie tylko ofiarą złożoną do skarbonki na cele misyjne ale również ciastem, słodyczami, owocami, uśmiechem i sercem. Wkrótce dźwigam pełen plecak tych darów, a „misjonarze” z przejęciem recytują swoje role.
   W domu Księdza Zdzisława podejmuje nas mama- „Księdza nie ma ale zaraz przyjedzie, bo wie, że mają chodzić kolędnicy”. Przyjeżdża, zaprasza do swej kaplicy, pospiesznie ubiera sutannę żeby było bardziej uroczyście. Przedstawiam mu dzieci, Ksiądz rozpoznaje „ po oczach i nosach” swoich ziomków-rodziców dzieci, śmiejemy się i cieszymy wspólnym spotkaniem.
Najbardziej wzruszające są te chwile, gdy dorośli przyprowadzają lub przynoszą na rękach swoje małe dzieci- „chodźcie, chodźcie zobaczyć kolędników”, robimy sobie wspólne zdjęcie a oni proszą na odchodne - „czekamy na zdjęcie” …zatem obiecuję powrócić.
Gościnność mieszkańców ujmuje mnie za serce, przecież ich znam i wiem, że to dobrzy ludzie, a jednak w każdym domu przez moment dzieje się coś wyjątkowego. Gdy dzieci przekraczają próg domu z kolędą na ustach, a Julka - Najświętsza Panienka oznajmia radosną Nowinę, to za każdym razem staje się cud Bożego Narodzenia; radość ogarnia wszystkich, twarze rozjaśnia uśmiech, dobre słowa toczą się w krąg, wzruszenie i serdeczność niczym niewidzialne nici wiążą  nas ze sobą i z Niebem.
Patryk dużo wie o misjach, gdy w drodze od domu do domu chwalę go za to, odpowiada
z dumą - „przecież jestem już w szóstej klasie”. Dzieci wiedzą, że trudzą się dla swych rówieśników w Indiach, że pomagać innym to takie naturalne.
Kacperek w magicznym domu, gdzie czas jakby się zatrzymał, spotyka swoją ciocię. Uradowana starsza pani opowiada rodzinną historię- „tak?  to pani jest moją ciocią ?”, roześmiane oczy chłopca z zaciekawieniem wpatrują się w postać. W pokoju na ścianie wiszą ogromne i piękne obrazy Najświętszego Serca Pana Jezusa i Maryi, przed którymi modlił się wikary ks. Karol Wojtyła, chodząc kiedyś tak jak my po kolędzie.
Najmłodsza „Hawajka” w grupie kolędniczej, ośmioletnia Madzia,  ciągle pyta mnie  
w drodze „czy dużo jeszcze domów?” i chociaż odpowiadam jej, że jeszcze dużo, to ona ochoczo maszeruje dalej. Zaczyna robić się szaro, już po 15-stej ale idziemy jeszcze na Podlas, bo „proszę pani, jeśli tam na nas czekają?” i oczywiście, że czekają. „To są moje wnuczusie kochane”, woła szczęśliwa babcia Magdy i Patrycji.
Kończymy kolędowanie zmęczeni, trochę zmarznięci ale z iskrą w sercu, tą iskrą, która rozpala ogień. Siostra Roselina, która dołącza do nas, pomaga rozwieźć dzieci do domów: Julkę i Patryka, Magdę i Patrycję, Kubusia i Kacperka. Dzieci były wspaniałe, zaangażowane w swoje misyjne dzieło. Ludzie bardzo życzliwi i gościnni. Dziękuję jednym i drugim za duchowe przeżycia, za ten dobry czas kolędowania. Rodzicom za przygotowanie dzieci, mamie Kubusia i Kacerka za posiłek, a wszystkim współmieszkańcom, którzy szczodrze wsparli tegoroczne misyjne dzieło składam  staropolskie -„Bóg zapłać!”.
Opiekunka grupy- Elżbieta Turakiewicz
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »
 
Nowości
© 2017 Niegowić - Papieska Parafia :: Joomla! i J!+AL jest Wolnym Oprogramowaniem wydanym na licencji GNU/GPL.